İyi Geceler Hayaletler

Aslında çoğu insanın yaptığı bir şeydi bu.Henüz tanımadan beni, bana sahiplenmeleri, hayatıma müdahale etmeleri, seviyor gibi yapmaları, başarılı olmuyorlar da değil hani, en azından ben öyle düşünmelerini sağlıyorum.Kaç kez şu blog sayfasını bakıp boğuştum bilmiyorum.Yazıp sildiklerim cesaret edemediğimden mi yoksa cesaretli çoçuğu bu şekilde tanımalarına izin vermek istemediğimden mi?Sanırım ilk bu sorunun cevabını bulmalıyım.Düzenli bir hayatım olduğunu düşünüyorum;Ekranın sol alt köşesine baktığımda 05:20 kolumu bakış açıma çevirip light buttonuna sağ elimin desteği ile saatin aslında 05:05 olması ile karşılaşmam gibi en az ruhum kadar düzenli hayatım.Kırık bir ruh, çalınmış duygular, hayatta en iyi becerdiği şey nefes almak olan birisi ya da bir hayalet diyebilirsiniz.Ben hayalet demeyi tercih ediyorum.Fonda yine hafif bir müzik ve ekran ışığının yardımıyla farkettiğim gri dumanlar..Sanırım nasıl mutluysak o insan olmayı tercih ediyoruz.Kabuğumuzda ki düşünceleri orada bırakıp başka kabuklarda kendi düşüncemize benzer düşünceler arıyoruz.Mutlu muyuz, yoksa rol yapmakta gerçekten iyi miyiz?Bazılarımız rol yapmakta iyi olmalarına rağmen gerçekten mutsuzlar o bazıları bu saatte uyumayan insanlar, onlar uyumazlar, rol yapmayı iyi bildikleri için uyuyor rolünün üstesinden rahatlıkla gelen insanlardır ya da hayaletler.Ben onlara böyle diyorum.Hayaletlere inanmam, ölü olmadıkları şartıyla...Klavyenin tuşlarına dokunduğumda aldığım hazzı hiç bir şeyin sağlıyacağını düşünmüyorum.Yoksa rol yaptığımız zamanlardan biri mi eşlik ediyor yine?Bunun cevabını kendim sorup kendim cevapladığım cümleleri bir kenara bıraktığımda karar vereceğim.Kenara bırakmak derken, hiç kendizi kenara bıraktığını ya da bırakıldığınızı hissettiniz mi?Hani şu gücünüz varken kullanamadığınız zamanlarda ortaya çıkan?Peki umursamaz tavrınız hala devam ediyor mu?Hani şu aklınızı, vicdanınızla değiştirdiğiniz zamanlar?
İyi geceler hayaletler iyi geceler...